De tijd van toen… Er is zoveel veranderd sedert vijftig jaar. Te veel om op te noemen. We zijn er natuurlijk enorm op vooruitgegaan. Bedenk eens wat er zou gebeurd zijn, als het coronavirus vijftig jaar geleden had toegeslagen. Dan waren de mensen massaal naar de kerken gestroomd! Je mag er niet aan denken hoe blij dat virus daarmee zou geweest zijn. God bestond toen…
Le crétin digital
Le scandale sanitaire du siècle ! Déjà tous myopes, tous crétins, nos enfants ? Et nous- mêmes ? Les conséquences de la surexposition aux écrans sont souvent ignorées des parents. Et les médias, les pédagogues, les psychologues, les psychiatres, les enseignants, le ministre de la culture, enfin toutes les ‘autorités’, hésitent à sonner l’alarme et se refusent à dire la vérité toute nue : les écrans, ça fout le…
Toen het nog bestond heette het ‘Bildung’
“Quelquefois nous pensons l’un, mais Dieu fait l’autre, et, quand le soleil est couché, toutes les bêtes sont à l’ombre.” (Rabelais, Pantagruel, Chapitre 12) Het is altijd leuk als je van een oud-leerling een reactie krijgt. Frederik Van Cauter postte een interessante vraag bij een artikel op mijn blog over lezen. Hij schreef: “Lezen baart kennis” of… verwoordt indrukken die je door de jaren heen…
News from Harvard
‘What We Talk About When We Talk About Books’ is een boek over lezen. Het werd vorig jaar door Basic Books op de markt gegooid in de Verenigde Staten. De ondertitel is ‘The history and Future of Reading’. Het is van de hand van Mevrouw Leah Price, professor Engelse literatuur te Harvard. Deze dame maakte een studie van de geschiedenis van het lezen en deelt…
Lezen baart kennis
Lezen baart kennis Si l’on tentait de voir comment l’âme s’abreuve en buvant largement à même le grand fleuve… Lezen is een woord dat veel betekenissen heeft… Toen ik vier was nam mijn grootmoeder mij op haar schoot om mij te leren ‘lezen’. Zij was tot haar twaalfde naar school geweest en daarna had ze nooit meer een boek opengedaan. Met ‘lezen’ bedoelde zij…
Soms als ik zo zit te lezen…
Ja, soms, als ik zo zit te lezen uit de boeken die ik over de jaren heb bijeen gekocht en cadeau gekregen, valt mijn lodderig oog op een stukje tekst dat mij bijzonder aanspreekt. Dan haal ik mijn schriftje boven en ik pen de zinnen over, tot somtijds mijn hand er moe van wordt. En dan bedenk ik hoe jammer het is dat de grote…
Les enfants du siècle
Soms moet een mens eens hard lachen. En dat doet deugd. Als ik aan hard lachen denk, dan zijn het altijd de twee zelfde herinneringen die terugkomen. The Merry Wives of Windsor en La Grande Vadrouille. Toen ik in de vakantie na de retorica met pater Burm SJ zaliger een maand in Londen doorbracht, gingen we op een avond in Aldwych theater naar The Merry…
Er zijn geen pastoors meer
De pastoor is met pensioen Onze pastoor gaf er vorig jaar de brui aan en nu is de dorpskerk dicht. We staan daar niet zo bij stil, maar die deuren waar niemand meer binnen gaat zijn een droevig zicht. De regen van de laatste weken maakt het zo mogelijk nog droeviger. Een aantal jaren geleden hebben ze van de gemeente de grote dubbele kerkdeur rood…
De Utopie van het Zijn
In coronatijden is de mens meer dan ooit met zichzelf bezig. Hij kijkt in de spiegel en vraagt zich af waar het kind dat hij was naartoe is, en hoe volwassen hij ondertussen wel zou geworden zijn. Gaat hij straks met zijn gretig mandje achter de kleuters aanhollen om paaseieren te rapen? Of gaat hij de kinderen laten lopen en aan de keukentafel eens diep…
Deur toe en geen paniek
Een paar weken terug was Vlaanderen nog druk-druk-druk bezig met werken-werken-werken en menigeen maakte al stiekem de meest opwindende vakantieplannen voor de paasvakantie. Aan de kust werden de terrassen klaargezet, het strand gebulldozerd, en de Ola en de Coca Cola vlaggen gehesen. De autobussen, de treinen, de vliegtuigen stonden volgetankt en proper gestofzuigd klaar om te vertrekken naar honderdduizend paradijselijke bestemmingen, de cruiseschepen lagen al…